a1W dniu 24 listopada 2016 roku Sąd Najwyższy podjął uchwałę (III CZP 72/16), którą rozwiał wątpliwości dotyczące sposobu obliczenia okresu trwania kadencji członka rady nadzorczej w spółce akcyjnej i wygaśnięcia jego mandatu.

Zgodnie z zaprezentowaną przez Sąd Najwyższy tezą: Ostatnim pełnym rokiem obrotowym w rozumieniu art. 369 § 4 w związku z art. 386 § 2 k.s.h. jest ostatni rok obrotowy, który rozpoczął się w czasie trwania kadencji członka rady nadzorczej spółki akcyjnej.

W ustnym uzasadnieniu Sąd Najwyższy wskazał na trzy koncepcje odnoszące się do wskazanego zagadnienia prawnego, które jest szczególnie ważne w wypadku gdy czas sprawowania funkcji członka rady nadzorczej nie pokrywa się dokładnie z rokiem obrotowym:

  1. Pierwsza koncepcja zakłada odpowiednie skrócenie mandatu.
  2. Druga, określana jako teoria prymatu mandatu nad kadencją, zakłada że mandat nie może wygasać przed upływem kadencji.
  3. Trzecia natomiast (tzw. wydłużeniowa), polega na wydłużeniu okresu pełnienia funkcji do dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy, w którym kończy się kadencja, co prowadzi do faktycznego wydłużenia mandatu członkom organów spółek.

Stosowany w art. 369 § 1 k.s.h. okres sprawowania funkcji przez członka zarządu (tj. pięć lat) może być odnoszony do odpowiednich przepisów kodeksu cywilnego. Natomiast wskazany w § 4 tego artykułu okres odwołuje się do roku obrotowego związanego z działalnością spółki i odpowiedzialnością członków rady nadzorczej wynikającą ze sprawozdania finansowego.

Zdaniem Sądu Najwyższego skoro spółka ma prawo do rozliczenia członka rady nadzorczej, umożliwia to zatem wydłużenie okresu sprawowania funkcji poza kadencję, aż do zatwierdzenia sprawozdania finansowego.